06 Umag

Umag er nyrsti strandbær Istríuskagans í Króatíu, skammt frá landamærum Slóveníu. Hann er ekki stór, en hefur langa sögu sem hafnar- og fiskibær og er í dag þekkt fyrir sögulegan miðbæ, fallega strandlengju og líflegt íþróttalíf.

Í bænum blandast saman rómverskar rætur, feneyskir múrar og nútímaleg strandlíf. Hann er rólegri en margir aðrir bæir Istríu, en hefur sjarma sem kemur best fram þegar gengið er um gamla bæinn að kvöldi, með ilm af sjávarlofti og ferskum fiski úr næsta eldhúsi. Stemmingin er róleg og notaleg og margir ferðalangar meta það mikils.

Gamli bærinn stendur á mjóum skaga sem skagar út í Adríahafið, með þröngum steingötum og gömlum húsum.

Umag er þekkt fyrir alþjóðlegt tennismót, Croatia Open Umag, sem laðar til sín heimsþekkta tennisspilara á hverju sumri.

Á tímum Rómaveldis reistu rómverskir aðalsmenn reistu þar sumarhús og villur við sjóinn, því loftslagið þótti milt og landslagið fallegt.

Þegar Rómaveldi leið undir lok komst borgin undir stjórn Býsansveldisins um tíma. Á 13. öld varð hún síðan hluti af Feneyska lýðveldinu, sem stjórnaði henni í margar aldir og mótaði borgarmyndina.

Eftir fall Feneyja árið 1797 varð borgin hluti af Austurríska keisaradæminu og síðar Austurríki-Ungverjalandi. Eftir fyrri heimsstyrjöldina varð Umag hluti af Ítalíu. Að lokinni seinni heimsstyrjöldinni varð borgin hluti af Júgóslavíu og frá 1991 tilheyrir hún Króatíu.

Samkvæmt manntali árið 2021 voru íbúar 12.699 talsins.

Ferðasagan

Umag er falleg borg, sérstaklega ströndin og gamli bæjarhlutinn, eins og reyndar í öðrum króatískum bæjum sem við heimsóttum á meðan vikudvöl okkar í Króatíu stóð. Við undum okkur góða stund í Umag áður en við héldum til baka.

Við kíktum aðeins á Poreč á heimleiðinni og versluðum aðeins í Spar verslunarmiðstöðinni við hliðinni á bílaleigunni sem lagði okkur til ökutækið góða. Svo ókum við heim til Bellevue Plava Laguna.

Við snæddum heimatilbúið salat á svölunum og drukkum rauðvínsglas með. Tveir mávar stilltu sér upp á mæni næsta húss á móti og störðu á okkur. Svo færðu þeir sig nær og greinilegt að þeir ætluðu ekki að missa af neinu. Við létum þá ekki trufla okkur og eftir að við höfðum tekið allt af borðinu misstu þeir áhugann og flugu á brott.